آلبوم صوتی «غمنومه فریدون »رونمایی شد/آلبوم نمایشی «غمنومه فریدون» با تاخیر منتشر می شود

[ad_1]


ایران آنلاین /حسین علیزاده در ابتدای این نشست گفت: «وقتی پیمان قدیمی با من قرار گذاشت و گفت می‌خواهد قطعاتی از موسیقی‌های ساخته شده توسط من را برای اجرا در «غمنومه فریدون» انتخاب کند، ابتدا متن را خواندم و آنقدر شیفته‌اش شدم که پیشنهاد دادم خودم برایش موسیقی بسازم.»


او ادامه داد: «این پروژه باعث شد ما خانواده‌ای هنری شکل دهیم (به شوخی) بی آن‌که با هم ازدواج کرده باشیم. الان طوری شده که هر وقت هم را می‌بینیم، دیالوگ‌های این اثر بین‌مان ردوبدل می‌شود.»


این آهنگساز و نوازنده سرشناس موسیقی ایرانی افزود: «می‌گویند کار گروهی کردن در ایران سخت است ولی «غمنومه فریدون» نشان داد می‌توان کار گروهی کرد و تا انتها با هم دوست ماند. ما برای این کار هیچ قراردادی با هم نبستیم و براساس پیوند دل‌هایمان پیش رفتیم. آن‌چه دور هم جمع‌مان کرد نه قرارداد که پیوند احساس و عاطفه بود.»


در ادامه، علیزاده در پاسخ به این سوال که «غمنومه فریدون» چه میزان وامدار «شهر قصه» بیژن مفید است، توضیح داد: «وقتی اتفاق خوبی در تئاتر و موسیقی ما می‌افتد، چرا نباید ادامه‌دار باشد؟! ما دچار انقطاعی تاریخی هستیم و آثار هنری‌مان پس از اجرا تمام می‌شوند که حیف است. هیچ ایرادی ندارد که «غمنومه فریدون» را ادای دینی به «شهر قصه» و زبان عامیانه‌ای که در حال فراموشی است، بدانیم. این اثر تقلیدی از «شهر قصه» نیست و نسخه به‌روز شده آن است.»


پیمان قدیمی هم در خصوص نسبت «غمنومه فریدون» با «شهر قصه» گفت: «دلیل اصلی من برای خلق این اثر، میل بازگشت به ادبیات شفاهی دهه 30 بود؛ نمونه‌هایی مانند تلاش‌های احمد شاملو در «کتاب کوچه» یا «قصه دخترای ننه دریا» یا «پریا» و… و همچنین تلاش‌های صادق هدایت. این‌ها مجموعه‌هایی‌اند که در محاق فرو رفته‌اند و «غمنومه فریدون» بازگشتی است به آن‌ها.»


قدیمی افزود: «نکته دیگر بلایی است که در نظام آموزشی ما بر سر ادبیات‌مان آمده است و می‌آید. نوع تدریس ادبیات در نظام آموزشی ما بسیار صقیل و سنگین است، به گونه‌ای که اشعار شعرای کلاسیک را نیازمند معنی شدن کرده است و اجازه ارتباط بی‌واسطه و بدون معنی کردن لغات را نمی‌دهد.»


او در پاسخ به سوالی در خصوص چرایی تاخیر در انتشار آلبوم صوتی «غمنومه فریدون» و نامشخص بودن تکلیف نسخه نمایشی آن که قرار است در تالار وحدت روی صحنه برود، گفت: «بخش نمایشی این کار در سکوتی خبری فرو رفته است و ما تلاش می‌کنیم در زمان و مکانی مناسب در موردش اطلاع‌رسانی کنیم اما در مورد انتشار نسخه صوتی تاخیری در کار نبود و هر چند ابتدا تصمیم داشتیم آلبوم و نمایش هم زمان با یکدیگر باشند اما بعدا صلاح دیدیم ابتدا نسخه شنیداری را منتشر کنیم.»


حسین علیزاده اما با اشاره به طولانی شدن روند انتشار آلبوم صوتی «غمنومه فریدون» توضیح داد: «همان‌طور که پیمان اشاره کرد، تاخیر در انتشار به دلیل این بود که ابتدا فکر می‌کردیم قرار است هم زمان که نسخه صوتی را منتشر می‌کنیم، «غمنومه فریدون» را در تالار وحدت روی صحنه ببریم اما چون اجرا در تالار وحدت به دلیل اشکالات فنی و ترافیک اجرا مرتب به تاخیر افتاد، تصمیم گرفتیم فعلا آلبوم را بیرون بفرستیم.»


حبیب رضایی هم در تکمیل صحبت‌های علیزاده افزود: «عقیده من این است که آلبوم «غمنومه فریدون» به خودی خود قائم به ذات است و این طور نیست که حتما باید نسخه نمایشی آن هم روی صحنه برود تا تکمیل شود. روزی که نیما دهقانی برای ساخت این اثر با ما صحبت کرد، انگار در تکه زمینی بایر بودیم که دکه‌ای هم داشت اما با آمدن حسین علیزاده انگار اتوبانی شش طبقه کنار دکه ما ساخته شد. اگر نسخه تئاتری هم داشته باشیم، خوب است اما بدون آن هم «غمنومه فریدون» می‌تواند به حیات خود ادامه دهد.»


نیما دهقانی نیز با تایید صحبت‌های حبیب رضایی افزود: «این اثر نه اپرا تئاتر است و نه نمایش رادیویی. در واقع تئاتری شنیداری است که انگار به جای دیوار چهارمش (دیواری فرضی مابین بازیگران و تماشاگران)، پرده‌ای سیاه کشیده‌ایم. وقتی پیمان متن «غمنومه فریدون» را برای من آورد، شعر بود و ما بارها و بارها خواندیمش تا این شعر تبدیل به نمایشنامه شد و استاد علیزاده که آمد رویش رنگ پاشید.»/خبرآنلاین

[ad_2]

لینک منبع

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *